อนุทิน #59426

นำเรื่องราวที่เคยบันทึกมาเขียน รักใดไหนเท่ากตัญญู

     เป็นบันทึีกที่อยากให้ผู้อ่าน เห็นถึงมุมมองที่ผู้เป็นบุตรควรกตัญญูต่อบิดามารดา เป็นเรื่องที่ดีและสำคัญสำหรับบุตร เพราะเหมือนชีวิตที่หลายๆ คน เคยคิดเคยใฝ่ฝันว่า จะต้องเป็นโน่น เป็นนี่ เป็นธรรมดา ซึ่งผมเองก็ยังฝันอยากเป็นโน่นอยากเป็นนี่ แต่เมื่อผมมองตนเองพบว่า ผมเองยังมีความกลัวที่ยังเป็นพันธะทางใจอยู่ หากเราปลดจากความกลัวได้ ทำให้เรากล้าที่จะแสดงความคิดเห็น กล้าที่จะมุ่งมั่นทำงานในหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด เพื่อหาเิงินช่วยแบ่งเบาภาระของพ่อแม่ เพราะอนาคตเราบอกไม่ได้ว่าท่านหรือเราจะอยู่ได้นานแค่ไหน แต่เพียงอยากบอกวันนี้ว่า ผมรักพ่อ รักแม่ของผมมาก ถึงวันนี้ว่าสิ่งที่แล้วมา ผมจะพ่ายแพ้ต่อความกลัวของตัวเองก็ตาม แต่วันนี้ ผมก็ยังกลัวอยู่แต่ยังมีสติใช้เหตุและผลกำกับ จะลดความกลัวเป็นความกล้าเพื่อที่เผชิญหน้ากับสิ่งที่กลัวเพื่อให้งานสำเร็จ นั่นคือ ถึงจะพ่ายแพ้แต่ก็ชนะด้วยใจของตนเอง....

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)