อนุทิน #57522

วันนี้เกิดเรื่องที่ผิดพลาดเล็กน้อยจากการทำงาน   แต่ทำไมนะ  เราถึงได้คิดมากขนาดนี้  เพราะว่ากลายเป็นว่า  1 ชั่วโมงก่อนพักเที่ยง   ไม่มีกพจิตกะใจ  จะทำอไรเลยทีเดียว  เบื่อไปหมด  บางทีอาจเพราะว่ากำลังกลัว  กลัวเรื่องที่ยังมาไม่ถึง  เป็นการกลัวล่วงหน้า  ทั้งที่จริง  อาจจะไม่มีอะไรก็ได้   แล้วก็กลัวว่าคนอื่นจะคิดยังไงกับเรานะ....เมื่อวานที่หมู่บ้านSHA  พี่ๆน้องๆ ชวนไปร้องคาราโอเกะ  แต่ว่าเราแค่อยากดู  ไม่อยากจะร้อง   แต่มาวันนี้  เวลานี้อยากจะร้องแล้วล่ะ   เป็นอย่างนี้ทุกทีซิน่า   เวลาที่มีปัญหา   เวลาที่ใจไม่ปกติ   เวลาที่อยากจะร้องไห้   เราก็อยากจะร้องเพลงทุกที   ส่วนเวลาที่สุขสงบดี  เราก็อยากอยู่แบบเงียบ ๆ  นี่เราผิดปกติหรือเปล่าเนี่ย  ไม่เห็นเหมือนคนอื่นๆ เลยที่  ร้องเพลงกันได้กันดี   ทั้งเวลาที่มีความสุขและทุกข์สุดๆ

เขียน:

ความเห็น (0)