อนุทิน #57147

น้องเพ้ยเด็กกำพร้าพ่อตั้งแต่แรกเกิด

อยู่กับยายและตาที่น้องเพ้ยเรียกว่าแม่อร และอากง

ไม่เคยรู้ว่าตัวเองมีพลังมากมาย เป็นพลังความคิดบวก และสร้างสรรค์

ไม่เคยได้รับโอกาส ให้พัฒนาความสามารถเฉพาะตัวขึ้นมา

เมื่อมาเรียนฉันเห็นประกายตาที่แวววาว ตั้งใจเรียน และกล้าถามมากที่สุด

ถูกเพื่อนล้อบ่อยมาก และเถียงเก่ง

เข้ากลุ่มจิตอาสา อาการเถียงคอเป็นเอ็นหายไป

รู้จักตอบเพื่อน และโต้แย้งด้วยอารมณ์ดี

ใช้เหตุผลเป็นหลัก

พัฒนาการเรียนภาษาได้ดี

กล้าที่จะร้องเพลง และแสดงท่าทาง ทั้งที่เมื่อก่อนขี้อาย ไม่มั่นใจตัวเอง

กลัวไปสารพัด ปัจจุบันกล้าหาญที่จะแสดงความรับผิดชอบ

กล้าทำตามที่ใจคิดเช่น อยากลองทำขนมขายก็ตัดสอินใจทำ หลังจากเรียนรู้

อยากเป็นเชียร์หลีดเดอร์ก็ฝึกฝนตนเองจนเป็นผู้นำ

อยากปลูกผักกินเองก็ลงมือทำเลย

อย่างนี้ซิที่ฉันเห็นด้วย และอยากให้นักเรียนทุกคนเป็นเหมือนน้องเพ้ย

ปีนี้น้องเพ้ยได้รับรางวัลเด็กดีศรีสหกรณ์ ดีใจด้วยค่ะ

รักษาความดีนี้ไว้ให้มั่นนะคะ

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)