อนุทิน #56823

ตอนเช้ารู้สึกเหนื่อยกาย...เพลียใจ แต่ก็ต้องอดและทนเพื่อทำหน้าที่ให้ดีที่สุด แต่กระนั้น ก็ยังรู้สึกได้ว่าใจร้อนรุ่ม พอไม่ได้ดั่งใจมันก็พาลหงุดหงิดขึ้นมา...

แต่พอตอนบ่าย จิตใจเริ่มเยือกเย็นลง ความเมตตากรุณาเริ่มยึดพื้นที่แทนความหงุดหงิด

อืม...ความรู้สึกในใจช่างเปลี่ยนแปลงได้รวดเร็วจริงๆ

เขียน:

ความเห็น (0)