อนุทิน #56518

ใครบอกว่าฉันเดียวดาย

ฉันอาจเคยเหงา

ฉันอาจจะต้องขับรถทางไกลคนเดียว

ฉันอาจจะนั่งมองทะเลคนเดียว

ฉันอาจจะเปิดประตูบ้านแล้วไม่พบใครเลย

แต่ในอีกที่หนึ่งฉันยังมีครอบครัวของฉัน..เฝ้ารอฉัน

ทุกครั้งที่ก้าวลงจากรถก็ยังมีรอยยิ้มที่เฝ้าคอยของแม่รออยู่

ยังมีน้อง มีหลานจอมซนยิ้มรับ

ที่สำคัญความรักของพ่อยังคงประทับอยู่ทั่วอาณาบริเวณบ้านหลังนั้น

ฉะนั้นระยะทางเป็นร้อยๆกม.จึงไม่เคยทำให้ฉันอ่อนล้า

เพราะฉันมีจุดหมายปลายของ.....ความรักรออยู่เสมอ

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)