อนุทิน #56325

ต่อยอดจากบันทึกแรกของวัน

หนูนั่งทบทวนต่อ ที่ครูท่านบอกเกี่ยวคนที่ท่านช่วยเหลือแท้ที่จริงแล้วท่านรู้สึกว่า

ทุก ๆ ที่ ที่ไปทำงาน เหมือนสวมบทบามเป็นผู้ให้ มองนอก ๆเหมือนไปช่วยเขา แต่จริง ๆ พี่ไปเอา ไปเรียนรู้ เหมือนเพียงแค่พี่สมบทบาทสมมุติของนักช่วยเหลืออย่างติ๋วก็เหมือนกัน เหมือนติ๋วมาให้ ให้พี่มีโอกาสได้เรียนรู้ มากอบโกยเลยแหละ

แล้วคำพูดหนึ่งของท่านก็ปรากฏขึ้นมาในใจหนูว่า

คนที่เขาเข้ามาหากเรา เขามาให้โอกาส อยู่ที่เรา ทำเป็นเอาเป็นรึเปล่า

มาต่อที่นี่เลยค่ะ=> 2. ทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิตคือ โอกาส

เขียน:

ความเห็น (0)