อนุทิน #55005

... อากาศเปลี่ยน ใจคนเปลี่ยน หมุนเวียนผัน

... ตามวันกาล หันเห ไม่มีเหมือน

... จะไปคาด หวังอะไร ดูลางเลือน

... หากดาวเดือน ยังย้ำเตือน บิดเบือนเอย

        ฝากเอาไว้ กับสายลม พรมอักษร

        เสียงสะท้อน กลับมา ยิ่งเงียบเฉย

        อาการใจ ใคร่ครวญ ลมรำเพย

        ปล่อยตามเลย อนิจจัง สังขารา ...

๕ ๕ ............................................  ๕ ๕  

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)