อนุทิน #51481

  • นั่งมองผ่านหน้าต่าง...  เห็นนกพิราบสองตัวเคล้าคลอ
    หยอกเย้ากันอย่างมีความสุข....
  • นกมันจะรู้หรือเปล่าหนา.... ชีวิตมันสองตัวต้องผูกพันกันต่อไป
    อีกกี่ภพกี่ชาติ....
  • แล้วคนละ ?  เมื่อรู้แล้วไฉนเพิกเฉย....
    อิสรภาพทางใจจะเกิดได้อย่างไร ?
    หากยังรู้สึกห่วงหาอาทร  และห่วงใยไม่เลิกรา...
    เงามายาย่อมตามหลอกหลอนไม่มีที่สิ้นสุด..
เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)