อนุทิน #49519

อยู่อย่างไทยใจเป็นทาสยิ่งยากอยู่
จงเรียนรู้วิถีไทยในวิถี
ธรรมชาติยิ่งใหญ่ให้เสรี
เป็นอยู่ที่เรียบง่ายสบายจินต์

จงพอใจพอเพียงเลี้ยงชีวิต
ธรรมพินิจปรัชญาภาษาศิลป์
อุดรอยรั่วระหว่างทางชีวิน
ปลดหนี้สินยิ้มได้ไม่กังวล

                     ดอกไผ่.
               
๒๔ ต.ค.๒๕๕๒

หมายเหตุ  เก็บงานเขียนแสดงความคิดเห็นผ่านบล็อก

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)