อนุทิน 49372 - เตวิชโช

เตวิชโช

ต้นงิ้วมองไกลราวไร้หนาม

สัมผัสงิ้วงดงามมีหนามไหน่

ปล่อยชีวิตผิดลูกเขาเมียใคร

คือหนามงิ้วนี่ไงน่าใคร่ครวญ

กาม เป็นโทษ

โกรธ เป็นทุกข์

เขียน 22 Oct 2009 @ 17:34 ()


ความเห็น (0)