อนุทิน #49156

ฝนหยาดจากฟ้า สู่หล้าแห่งหน แผ่นดินเมืองคน ชุ่มฝนทั่วหล้า
ต้นไม้เถาวัลย์ พงพันธุ์ต้นหญ้า ต้นข้าวในนา ชุ่มชื้น
คนสัตว์ทั้งหลาย มีใจ๋คึกครื้น มันชุ่มเย็นขึ้น โลกชาว
หากฝนหมดแล้ว บ่แคล้วจักหนาว เจ๊กแขกไทยลาว จักหนาวทั่วหน้า.

เขียน:

ความเห็น (0)