อนุทิน #47777

@47776 ความเงียบเหงาทางกาย...หาทางออกได้มากมายนัก

ความเงียบเหงา...ทางความคิด....เป็นสิ่งเดียวที่รู้สึก...ต้องเติมเต็มและไขว่ขว้า

วันนี้ เติมได้เหมือนแก้วพร่องน้ำ

แต่เมื่อวานน้ำแทบทะลักแก้ว

คงดีไม่น้อย...ที่มาช่วยเติมน้ำจากแก้ว...อยู่เสมอ ๆ

ฟ้างาม...เท่าใจคน

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)