อนุทิน #47443

ลมหายใจเคลื่อนผ่าน
นั่นคือกาลที่โบกโบย
ทินกรอ่อนแรงโรย
ม่านราตรีก็คลี่คลุม
ยังเยาว์อยู่วันวาน
พริบตาผ่านวัยสาวหนุ่ม
แก่เฒ่าโรคเร้ารุม
เกิดมาเปล่าก็เศร้าใจ
จุดไฟให้แรงกล้า
โถมศรัทธาสู่เส้นชัย
ปีเดือนที่เคลื่อนไป
คือยิ่งเข้มยิ่งเต็มคน
ช่วงทางยังทอดยาว
ยิ่งต้องก้าวอย่างอดทน
อุปสรรคจักสร้างคน
ขอเพียงเราเข้าถึงธรรม

ข้อคิดจากหนังสือ
ดอกหญ้ากลางนาคร
โดย..อิสรา

เขียน:

ความเห็น (0)