อนุทิน #47188

สวัสดีค่ะ...อนุทินที่หนึ่ง

 ความดีงามกับความรู้ ก็เฉกเช่นเดียวกัน ถ้าเราคิดว่าเรารู้แล้ว เราดีงามที่สุดแล้ว เสมือนน้ำเต็มแก้ว ไม่รับอะไร...ให้รู้...ให้ดีงามอีกแล้ว เมื่อถูกเติมเต็มสักแต่จะล้นและหกออก

จงทำตัวเองเหมือน...แก้วเปล่า...ที่อัจพร้อมจะรับทั้งความรู้และความดีงาม..เพื่อรู้ เพื่อดีและงาม อย่างที่ตั้งใจไว้

แก้วเปล่าที่เมื่อถูกเติมเต็ม ก็รดรินเข้าสู่จิตและวิญญาณ...เป็นแก้วเปล่า..แก้วแล้ว  แก้วเล่า ....อย่าลืมให้กำลังใจตัวเองเสมอนะคะ

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)