อนุทิน #4669

ตอนต่อของ "ห่วงหาย..."จำความรู้สึกได้แต่ยังยุ่งอยู่กับการปรับเนื้อ(ให้ชินต่อการโดน งับ)ปรับตัวต่อการดูแลจิตใจ ตัวเอง, ลูกชาย(จริง)และ ลูกชายบุญธรรม(ลูกหมา)

อยากเขียนให้ความรู้สึกมันควบคู่ไปด้วยกัน

เรา..ผู้ใหญ่ มีวุฒิภาวะ(มากกว่าอีกสอง...หนึ่งคน หนึ่งตัว)ยังย่ำแย่กับการปรับเนื้อปรับตัวปรับใจครั้งนี้

แล้วเขาทั้งสองเล่า.....

เขียน:

ความเห็น (0)