อนุทิน #46169

ผมเป็นเพียงคนเดินทางที่ผ่านมาขอพักอาศัย เจ้าของบ้านใจดีให้ผมทุกอย่าง งาน เงิน การศึกษา วิชาความรู้ แต่ถึงที่สุดแล้วที่พักแห่งนี้ก็เป็นเพียงที่พักชั่วคราว เป็นเพียงจุดจุดหนึ่งบนเส้นทางที่ผมต้องเดินผ่าน เช่นเดียวกับจุดอื่นๆ ที่ผมผ่านมาแล้วผ่านไป

หลายปีแล้วที่ชีวิตผมไม่มีอนาคต แม้วันนี้ผมก็ยังไม่มีอนาคต เรียกว่าผมไม่เคยคิดถึงอนาคตเลยจะถูกกว่า นอกจากครอบครัว พ่อ แม่ น้อง ไม่เคยมีอะไรที่สำคัญต่อผมเลย ผมทิ้งทุกอย่างในชีวิตได้โดยไม่ลังเล แม้กระทั่งอนาคต

2 ปีที่ผมได้มาพักอยู่ ณ ที่แห่งนี้ รู้สึกว่ามันเริ่มถึงจุดอิ่มตัวแล้ว เช่นเดียวกับเมื่อ 2 ปีก่อน ความอิ่มตัวมันกระตุ้นให้ผมอยากกล่าวคำขอบคุณเจ้าของบ้าน และกล่าวคำอำลาเพื่อออกเดินทางต่อไป

ถ้าผมต้องเดินทางต่อ UsableLabs จะตั้งอยู่ได้และดำเนินต่อไป แม้ไม่มีผมอยู่ตรงนี้แล้ว

เขียน:

ความเห็น (0)