อนุทิน #45880

ไล่ตามอ่านความรู้ดูไม่หมด

จิตสลดใครเล่าจะอ่านไหว

ยิ่งได้รู้ยิ่งอยากรู้ดูหนักใจ

ยิ่งอยากรู้ก็ยิ่งไกลเกินกายตน

 

คนชรามาเรียนรู้ดูน่าเหนื่อย

นั่งก็เมื่อยตาก็ล้าใจสับสน

แถมรู้มากยิ่งผูกพันอัตตาตน

นึกดิ้นรนกระตุ้น "อยาก" ทะเยอยาน

 

เขาบอกให้ KM กะความรู้

แต่ยิ่งดูยิ่งหลายหลากเกินบริหาร

ยิ่งอ่อนหัดไม่ถนัดการจัดการ

ใจชักพาลอ่อนเปลี้ยละเหี่ยใจ

 

เขียน:

ความเห็น (0)