อนุทิน #41716

คิดถึงใครคนหนึ่งที่ซึ้งค่า
ทุกเวลาคอยปลอบขวัญเมื่อวันเหงา
คอยเคียงข้างอยู่เสมอเปรียบเหมือนเงา
สุขทุกข์เฝ้าห่วงหาเอื้ออาทร

มาบัดนี้ไปลับไม่กลับฝืน
ยามหลับตื่นอาลัยยากไถ่ถอน
เก็บรู้สึกห่วงหาเฝ้าอาวรณ์
ทุกคำสอนยังจำย้ำเตือนตน

ในวันที่ไม่มีเขาเราต้องอยู่
อดทนสู้ต่อไปใจหมองหม่น
มองฟากฟ้าอาจมียิ้มอิ่มกมล
เพื่อนหนึ่งคนมอบให้ไม่ลืมเลือน

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)