อนุทิน #40671

คุณค่าภาษาไทย

            ในอดีตกาลนับแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ผู้ทรงประดิษฐ์อักษรไทย ภาษาไทยจึงถือกำเนิดขึ้นมา ชาติไทยได้มีภาษาเป็นของตนเอง ไม่ต้องเป็นทาสใช้ภาษาของชนชาติอื่น ภาษาไทยภาษาซึ่งมีเอกลักษณ์โดดเด่นและมีคุณค่า แสดงถึงเอกราชของชาติได้ถูกสืบสานต่อกันมาจากอดีตถึงปัจจุบัน เมื่อวันเวลาผ่านไปภาษาไทยที่ใช้สืบต่อกันมาก็เริ่มเปลี่ยนแปลง เนื่องมาจากการใช้ภาษาแบบผิดรูปแบบ ทำให้เกิดภาษาวิบัติ เพราะคุณค่าของภาษาไทยถูกมองข้ามไป

            ปัจจุบันจะสังเกตได้ว่าการใช้ภาษาไทยในยุคนี้เปลี่ยนแปลงไปมาก เกิดจากการสั่งสมและเริ่มชินชาต่อการใช้ภาษาแบบผิดรูปแบบ เมื่อเทคโนโลยีมีการพัฒนา มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกับชาวต่างชาติ คนไทยเราก็รับวัฒนธรรมอื่นมาใช้ รวมถึงภาษาของประเทศต่าง ๆ เช่น การใช้คำทับศัพท์ ใช้ศัพท์แสลง ใช้ศัพท์วัยรุ่น โดยเฉพาะปัญหาหลังนี้จะพบเป็นอย่างมาก วัยรุ่นบางคนใช้ภาษาไทยโดยไม่ระมัดระวังไม่เห็นคุณค่าของภาษาไทย ทั้ง ๆ ที่ภาษาไทยเป็นความภาคภูมิใจของคนในชาติ มีเสน่ห์และเอกลักษณ์ ในตัวเองที่ไม่เหมือนชาติใดในโลก  ภาษาไทยเป็นสิ่งน่ามหัศจรรย์ทั้งสระวรรณยุกต์มาตราตัวสะกดต่าง ๆ สามารถรวมกับพยัญชนะเกิดเป็นคำใหม่และความหมายใหม่ได้อย่างหลากหลายและไม่มีที่สิ้นสุด มีอีกทั้งคำร้อยแก้ว ร้อยกรอง รวมทั้งคำ

คล้องจองซึ่งแสดงถึงความไพเราะสละสลวยของภาษาไทย ดังตัวอย่างต่อไปนี้เช่นชื่อของประตูพระราชวังของไทยทั้ง ๑๓ ประตู ที่มีความคล้องจองกันอย่างสละสลวย ดังนี้ รัตนพิศาล วิมาน-เทเวศ วิเศษไชยศรี มณีรัตนพรัตน์ สวัสดิโสภา เทวาพิทักษ์ ศักดิ์ไชยสิทธิ์ วิจิตรบรรจง อนงคารักษ์ พิทักษ์บวร สุทรทิศา เทวาภิรมย์ อุดมสุดารักษ์ จะเห็นว่าชื่อของประตูจะคล้องจองกันตั้งแต่ประตูแรกไปจนถึงประตูสุดท้าย แต่น่ามหัศจรรย์ยิ่งกว่านั้นคือเมื่ออ่านชื่อประตูโดยอ่านคำหลังก่อนคำหน้าของประตู  ชื่อของทุกประตูจะคล้องจองกันตั้งแต่ประตูสุดท้ายไปถึงประตูแรกดังนี้

สุดารักษ์อุดม ภิรมย์เทวา ทิศาสุนทร บวรพิทักษ์ คารักษ์อนงค์ บรรจงวิจิตร ไชยสิทธิ์ศักดิ์ พิทักษ์-เทวา โสภาสวัสดิ์ นพรัตน์มณี ไชยศรีวิเศษ เทเวศวิมาน พิศาลรัตน จากตัวอย่างข้างต้นนี้แสดงให้เห็นว่าภาษาไทยมีความสนใจ มีคุณค่า แต่บางครั้งคุณค่านี้กลับถูกมองข้ามไป ดังนั้นเราจึงควรตระหนักถึงคุณค่าของภาษาไทย ควรภาคภูมิใจและร่วมอนุรักษ์สืบสานภาษาไทยที่ถูกต้องให้แก่อนุชนรุ่นหลังเพื่อให้ภาษาไทยดำรงอยู่เคียงคู่แผ่นดินไทยตราบนานเท่านาน

                       ภาษาไทยพ่อขุนไทยได้สรรค์สร้าง                  มิได้สร่างสูญสิ้นเสื่อมสลาย

       ภาษาไทยค่าอนันต์อันมากมาย                                         มิได้วายกลายเป็นทาสชนชาติใด

                       ภาษาไทยโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์                      แจ้งประจักษ์มาทุกยุคทุกสมัย

       ปากต่อปากรุ่นสู่รุ่นสืบสานไป                                          ดำรงไว้ในคุณค่าตลอดกาล

 

 

 

 

อินทรวิเชียรฉันท์

             ค่ายสร้างเพราะส่งเสริม                                                           ปิติเติมเพราะใหลหลง

ภาษาจะดำรง                                                                                        ครุจงแนะแนวดี

แคทรายพหูศาสตร์                                                                               ครุราษฎร์ฉลาดศรี

ด่านทับตะโกมี                                                                                     สรดีสกุลณา

นารีและโสภณ                                                                                     ยุวชนบรมกล้า

ปากท่อพิทยา                                                                                        ดรุณาประเสริฐพล

สวนผึ้งและบ้านคา                                                                               วจภา ฤ น่าสน

รัฐราษฎร์รจิตรจล                                                                                 ดนุดลรตีชัย

ราชเด่นรุจเบญ-                                                                                     จมเจนแถลงไข

อีกสันติเกรียงไกร                                                                                 สรชัยสราราญ

ผองเราประชุมนัด                                                                                 ปฏิพัทธ์จะสืบสาน

รักษาอุดมการณ์                                                                                    ปณิธานจะดำรง

 

ผู้ประพันธ์

. นางสาวปัญชณิต   ทองอำไพ

. นางสาวสรวงสุดา  มาเวหา

. นางสาวกนกพร  สบายจิตร

. นางสาวกันยาณี   รุ่มรวย

โรงเรียนนารีวิทยา จังหวัดราชบุรี

ณ ค่ายพัฒนาศักยภาพและส่งเสริมภาษาไทย

สวนส้มทิพย์รีสอร์ทแอนด์สปา  วัดเพลง

๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๒

 

เขียน:

ความเห็น (0)