อนุทิน #37113

» อยู่ แสง แดง ไร ขอบคุณ ครูกานท์  ทุ่งสักอาศรม ที่แสดงทัศนะไว้ เป็นกลอนครับ

บางสายพิณพาเพลงวังเวงหวาน
บางฉิ่งฉาบกรับกรอต่อตำนาน
บางพลิ้วลมพัดผ่าน วันเวลา
ระลึกถึงซึ้งในแก่นใจมนุษย์
เชื่อมั่นบริสุทธิ์...บุญรักษา
แม้ผิดถูกปลูกภูเขาเลากา
ย่อมสติปัญญาพา กล้าแกร่งงาม

กวิน (ถอดความ)

  • บางจังหวะชีวิตที่มีสุข หวานชื่นก็ดี
  • บางจังหวะชีวิตที่สนุกสนานก็ดี
  • บางจังหวะชีวิตที่เงียบเหงาจนได้ยินแม้เสียงลมพลิ้วไหวก็ดี
  • ระลึกถึงจิตรเดิมแท้ของมนุษย์
  • เชื่อมั่นว่าเป็นจิตรประภัสสรบริสุทธิ์ รักษาสภาวะแห่งปุญญะ
  • แต่ อาสวกิเลส จรเข้ามามา ทำให้ จิตรนี้คิดถูกบ้างผิดบ้าง ทับถมปลูกสร้าง เรื่องราวแห่งจิตร กองโตราวภูเขา
  • สติปัญญา ย่อม งอกงาม (อย่างแกร่งกล้า) ณ ภูเขาว่าด้วยความผิดถูกแห่งจิตร  นั้นด้วยกระมัง

กวินก็คิดเห็นคล้อยตามดังที่ครูกล่าวมาครับ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)