อนุทิน #36686

ลมหายใจเข้าที่สบาย ด้วยกลิ่นไอยามเช้าอันบริสุทธิ์ เปรียบประดุจหยาดน้ำทิพย์ที่ไหลชะโลม รด หลั่ง ริน เข้าถาโถมลงสู่ก้นบึ้งของหัวใจที่มืดมัว
ลมหายใจออกที่ปลดปล่อยเสียซึ่งความมืดที่ปกคลุมดวงจิต ความประภัสสรแห่งชีวิตกลับพลิกฟื้นย้อนคืนมา

เขียน:

ความเห็น (0)