อนุทิน #35283

ก่อนสิ้นแสงตะวัน

   มหันตกรรมก่อไว้                     ปางบรรพ์
วิบากบาปตามทัน                       ชาตินี้
ทุรนร่านสารพัน                          ปลดปล่อย
ชีพดับมิอาจลี้                             ล่วงพ้นรอยกรรม
  รอยโคนำย่างก้าว                      ทางใด
เกวียนย่อมหมุนกงไป                   เช่นนั้น
วัวติดหล่มเกวียนไฉน                   รอดหล่ม
กรรมชั่วผลเฉกชั้น                       ชั่วร้ายรุมราน
  ผลาญชาติเจียนล่มแล้ว               หลบหนี
หยามหมิ่นราชาบดี                       ล่วงล้ำ
กำแหงปั่นปลุกสี                           แดง-ลุ่มหลงเฮย
ลวงล่อรอคืนถ้ำ                           กอบกู้แผ่นดิน
  หยุดเถิดยอมหยุดดิ้น                    ยอม..หยุด
สมชื่อชนชาวพุทธ                         ตื่น..รู้
ผิด..สำนึกผิดสุด                           สูงยิ่ง นักแฮ
กรรมเก่ายอมรับสู้                          กว่าสิ้นวันวาร
  เบิกบานเย็นเยี่ยมแท้                    เย็็้นธรรม์
เห็นทุกข์ดับทุกข์..สวรรค์                 เที่ยงแท้
หากเห็นเหตุแปรผัน                        ทุกเมื่อ
ตามมรรคองค์แปดแม้                     เนิ่นช้ามิสายเกิน

บทกวีชี้ทางธรรมโดย พ.ต.ท.รุ่งโรจน์ เรืองฤทธิ์)

บรรณาธิการหนังสือพิมพ์เราคิดอะไร

เดือนกุมภาพันธ์ 2552


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)