อนุทิน #33368

ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจเปรียบได้ดั่งทหารที่ยืนเฝ้ายามสังเกตุการณ์กันคนละทิศ คนละที่
หน้าที่ของทหารทั้งหลาย เมื่อได้รู้ ได้รับ ได้สัมผัสสิ่งใด ๆ ก็ตามก็จักต้องรายงานมายัง "เจ้าพระยาจินตราช" นั้นก็คือดวงจิตของเรานี้เอง

ดวงจิตของเขามีหน้าที่รับ เขาก็รับ
เหมือนกับปากที่เรามีหน้าที่เคี้ยวเขาก็เคี้ยว
ท้องมีหน้าที่ย่อยเขาก็ย่อย
แต่เมื่อรับแล้ว จะเก็บไว้ ติดไว้ "ปรุงไว้" นั่นเองที่ไม่ใช่หน้าที่แห่งจิต

หากจิตเราทำได้แบบหูคือ เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาได้ จิตดวงนี้จะเบาสบายขึ้นเยอะ

เมื่อทหารยามทั้งหลายส่งผ่านมาซึ่งสารใด หากส่งมาแล้วก็ผ่านไป ดวงจิตนี้จักสบายแท้...

การปฏิบัตินี้ก็มีจุดมุ่งหมายให้เป็นเช่นนั้น ปล่อยสิ่งที่ผ่านมาให้ผ่านไป
เขามาตามธรรมชาติของเขา ก็ปล่อยเขาไปตามธรรมชาติของเขา
เรามีหน้าที่รู้ก็รู้ มีหน้าที่ปล่อยก็ต้องต้อง
ถ้าเรารู้จักหน้าที่และทำหน้าที่ให้สมบูรณ์ไซร้ จิตนี้ย่อมสงบพลัน...

เขียน:

ความเห็น (0)