อนุทิน #33301

 

หากเขา "ศรัทธา" เรา เราก็พูดได้ สอนได้ และก็ควรพูด ควรสอน
หากเขา "ไม่ศรัทธา" เรา เราก็พูดไม่ได้ สอนไม่ได้ และก็ไม่ควรพูด ไม่ควรสอน

การพูด การบอก การสอนกับคนที่ไร้ซึ่งความศรัทธานั้น ก็เปรียบได้ดั่งเอามือไปรั้งไว้ซึ่งกิ่งไม้

กิ่งไม้ที่จะโน้มไปข้างหลัง แล้วเราเอามือรั้งกลับมาข้างหน้านั้น
นอกจากกิ่งไม้จะไม่เอนมาข้างหน้าตามเราแล้ว ทำให้เราเสียแรงเปล่า มิหนำซ้ำยังจะดีดกลับไปอย่างแรงกระแทกหน้าคนที่เดินตามมาข้างหลังอีกต่างหาก

ควรปล่อยวางกับคนที่ควรปล่อยวาง

ไม้ที่ชุ่มน้ำยอมนำมาสีไฟไม่ได้ฉันนั้น
จิตใจของคนที่ไร้ซึ่งศรัทธาและเต็มไปด้วย "มิจฉาทิฏฐิ" ก็ฉันนั้น ย่อมไม่เกิดประโยชน์ใด ๆ เลยหากเราจะนำมาเป็นเชื้อหรือเป็นฟืน...

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

เหมือนกับที่พระพุทธเจ้าเวลาจะโปรดใคร ก็จะโปรดกับคนที่เล็งเห็นว่า จะบรรลุได้ เท่านั้น ไม่งั้นจะเสียเวลาเปล่า ใช่ไหมคะ ว่าแล้วเข้าตัว เพราะมัวแวะนั่น นี่ โน่น จนเสียเวลาไปเยอะเหมือนกัน ดีนะที่ หยุดได้ทัน หวังว่ามันจะไม่เผลออีกนะ หากมีบุญมากพอ