อนุทิน #33259

พอแล้ว "พอ"

พอดี และ "ดีพอ"

พอใจ กับความ พอดี เป็นความพอดีที่ "พอเพียง"

สักกายะทิฏฐิ ความเห็นว่าเป็นตัว เป็นตน เป็นเรา เป็นเขา นั้นเป็นความไม่พอ ไม่พอใจ ไม่พอดี เราทั้งหลายจึงต้องวุ่นวายกับความไม่พอนี้อยู่ตลอดเวลา

หากพอใจแล้ว พอดีแล้ว ก็สงบแล้ว

ความสุขอื่นใดจักเหนือความสงบนั้นไม่มี...

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

ความสุขอยู่ที่ ความพึงพอใจ นี่เอง