อนุทิน #32759

๓.กลับจากงานศพ สามทุ่มกว่าแล้วหละ เปิดเครื่องคอมฯ ทุกครั้งจะต้องเข้าไปเช็คดูก่อนว่าคนดี...แวะเข้ามาหรือเปล่า ดีใจจัง วันนี้คนดี...คอมเม้นท์ให้ครูตาลด้วย หลังจากไม่คอมเม้นท์ให้มาหลายบันทึกแล้วคงเห็นว่าบันทึกครูตาลไร้สาระกระมัง เม้นท์ของคนดีทำให้ครูตาลดีใจจนน้ำตาซึมอีกแล้ว นี่ไง ดีใจจังตั้งหลักคิดชีวิตใหม่.......กำลังใจอยู่ที่เราเข้าใจฝัน.......รายละเอียดของชีวิตมีผิดกัน.......เราเท่านั้นรู้เข้าใจได้ชัดเจน.......กำลังใจที่ใครๆให้มานั้น.......เพื่อยืนยันสัมพันธ์ดีมีให้เห็น.......เหมือนเครื่องเตือนเพื่อนให้เกิดใจเย็น.......สติเน้นเป็นสมาธิมิวู่วาม

จึงตอบคนดีไปว่า
คอมเม้นท์นี้ดีจังช่างน่ารัก.....หากรู้จักครูตาลท่านจะรู้.......มิเคยท้อต่อชีวิตผิดเป็นครู.......ใครได้อยู่ใกล้ชิดไม่ผิดใจ.......ก็มีบ้างบางคราเวลาเหงา.......มีงี่เง่าบางครั้งแต่ยั้งไหว.......ชอบออดอ้อนแหย่ยั่วชื่นหัวใจ.......ใครอยู่ใกล้ได้หัวเราะก็เพราะเราเรื่องความรักหญิงชายพ้นวัยแล้ว ........  "สหายแก้ว"มิต้องห่วงเลิกบ่วงเศร้า.......วันเวลาของใครใครใช่ยืนยาว.......กี่ร้อนหนาวมิรู้แน่เขาแห่ไป.......สมาธิสติมั่นมิหวั่นหรอก.......มิช้ำชอกหรอกท่านยังต้านไหว.......อีกสิ่งหนึ่งซึ่งอยากทำไม่ร่ำไร.......ชี้ทางใสให้ไ"คุณตา"เข้าหาธรรม .......คงไม่ยากหากเราเลิกทิฏฐิ......จะเริ่มริสร้างสุขปลดทุกข์ถลำ.......สิบกว่าปีบทเรียนมีคงหลาบจำ.......หลงลงต่ำจึงไร้สุขสิ้นทุกคน.......ขอบคุณเพื่อนที่หวังดีชี้ทางสุข.......คอยปลอบปลุกให้หายคลายหมองหม่น.......ขอเพียงใจห่วงใยกันมั่นกมล.......รักเพื่อนจนวันตายก็ไม่ลืม

เขียน:

ความเห็น (0)