อนุทิน #3261

ขอ

อย่ารักเลยคนคนนี้ที่เธอเห็น
คนลำเค็ญคนนี้ไม่มีค่า
หัวใจพร้อยด้วยรอยแผลแต่ชินชา
มันกร้านมาพร้อมกับชีพถูกบีบคั้น

เธอคนเด่นคนดีคนมีศักดิ์
มาหลงรักคนยากไร้ใครคงหยัน
ขอให้กาอยู่อย่างกาประสามัน
นั่นล่ะขวัญจะพ้นคนนินทา

ฉันคนเลวเหลวไหลอย่าได้คบ
แม้นพานพบเธอจงเลี่ยงเบี่ยงหนีหน้า
เผอิญเจออย่าเผลอเผยเอ่ยวาจา
เรียกฉันว่าเป็นเพื่อนเพื่อเตือนใจ

คนจัณฑาลสันดาลบาปหยาบและกร้าน
มันทนทานทนทุกข์รุมรุกได้
ขอเธออย่าทักท้วงหรือห่วงใย
มันเป็นใครก็เป็นแต่แค่เศษคน

ถ้าคนเลวคนนี้มีดีบ้าง
จะไม่อ้างผิดถูกผูกเหตุผล
เมื่อรู้ตัวชั่วดีที่กมล
จงอย่าทนเสน่หาห่วงอาวรณ์

ออมดวงจิตเพื่อมิตรใหม่ให้แน่แน่ว
ทัดเทียมแนวฐานันดร์บรรจฐรณ์
สำหรับเราเล่ายังเหลือเอื้ออาทร
ทุกครั้งนอนส่งใจถึงก็ซึ้งพอ

เขียน:

ความเห็น (0)