อนุทิน 3259 - กวิน

กวิน

 อย่าถาม

หากใครถามความในใจของฉัน
จะตอบทันทีว่าโปรดอย่าถาม
คนคนนี้มีทุกข์คอยคุกคาม
อยู่ใต้ความเงียบเหงาเศร้าและกรรม

ถ้าหากถามความดีมีบ้างไหม
ก็ตอบได้ปัจจุบันมันน่าขำ
มีนิดหน่อยน้อยมากไม่อยากจำ
คนตกต่ำอย่างนี้ดีอะไร

ยิ้มและยิ้มพริ้มพร้อมย้อมใบหน้า
ใครจะรู้บ้างว่าน้ำตาไหล
มันย้อนท่วมทรวงอกอย่างตกใน
เคล้าเลือดใจเสียจนข้นคับแค้น

ทุกข์ถมทับนับเนื่องอยู่เนืองนิจ
เสี้ยวชีวิตสุขบ้างอย่างแค่นแค่น
อาจหัวเราะร่วนได้ไปตามแกน
เพื่อทดแทนส่วนที่ปรี่น้ำตา

สำหรับเรารู้จักกันในวันนี้
คงรู้ดีแล้วฉันมันไร้ค่า
ชีวิตมากความมืดจนชืดชา
ได้โปรดอย่าพยาบาลใจด้านทราม

เราพบเพื่อจากกันเท่านั้นนะ
จึงใครจะทักท้วงเป็นห่วงห้าม
ไม่อยากเห็นยอดรักจมปลักตาม
อยู่ใต้ความเงียบเหงาเงื้อมเงาทุกข์

เขียน 04 May 2008 @ 15:43 ()


ความเห็น (0)