อนุทิน #31370

๓.จดหมายรัก...จากเพื่อน   ครูตาลคิดดีและคิดถูก สูงสุดคืนสู่สามัญ...นั่นเป็นความจริงที่เที่ยงแท้...คนเราในทุกวันนี้...อยากได้ใคร่ดี ไม่มีสิ้นสุด (อันตำแหน่งขีดขั้นดาวเขาสมมุติถึงที่สุดเกษียณไป...ได้แต่ลม)... พ่อแม่ลูก...ครอบครัว...คือสิ่งที่มีคุณค่า และเป็นความจริง มากว่าลาภ ยศ สรรเสริญ เงินทอง ไม่ใช่สื่งที่เที่ยงแท้ ซ้ำร้ายถ้าไม่เข้าใจอยู่ไม่เป็น ใช้ไม่ถูก...อาจจะเป็นภัยมาทำร้ายเรา ในทุกเวลานาทีให้ทุกข์ทรมาน..ก็เป็นได้

คนส่วนใหญ่...เดินไขว่คว้า...ตามหาฝัน    ทิ้งลูกนั้น ...ให้ใครใคร ??...ก็ไม่รู้.......ใช้เงินตรา...ฝากลูกเรา ...เขาเลี้ยงดู.....ทิ้งลูกอยู่...กับเภทภัย...ไม่ดูแล........  ทุกนาที...ทุกๆวัน...อันตราย !!! .......รู้หรือไม่...หัวใจน้อยค่อยเป็นแผล...... ความอบอุ่น...อ่อนวัย...กลายเปลี่ยนแปร  ครวญหาแม่...แม่รู้ไหม ??...อาจสายเกิน                                                      ขอเก็บมาไว้อ่านเพื่อเตือนใจ  และเป็นกำลังใจให้ตัวเองนะคะ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)