อนุทิน #30617

7 มค 2552 ที่ประทับใจในการทำงานประจำวันเพราะว่า

วันนี้ทำงานด้วยรอบยิ้มและเสี่ยงหัวเรอะ

และที่สำคัญคือปนน้ำตา......

น้ำตา1. หญิง28 ปี  เครียดเพราะทะเลาะกับคนที่บ้าน พ่อแม่  เครียดเรื่องลูกที่พิการ  หลายเรื่องสะสมมานาน  จนบางครั้งถูกหาว่าไม่ปกติ...

       เราแบ่งปัน  เราถายทอดความรู้สึกผ่านคำพูด  กลุ่นความทุกข์มาเป็นภาษา...เพื่อค้นหาทางออกภายใน

     ลงเอยด้วยการรับฟัง  แค่ฟังอย่างตั้งใจ  อย่างสนใจ  และให้แนวทางที่ง่ายๆ  และทำได้...ผ่อนคลายและให้อภัยตัวเองและคนอื่นๆ..........

 

น้ำตา 2 ...เครียดเรื่องสามีดื่มเหล้า

     ...บอกไม่ฟัง..ยังดื่ม  ผมบอกไปว่า ขอบคุณครับที่เป็นห่วงเขา  เราทำดีแล้ว  ขอให้บอกเขาด้วยความรัก  อย่าดุด่า และให้เชื่อว่าเขาจะเลิก  บอกเขาดีๆ  บอกเขาบ่อยๆ  โดยเฉพาะช่วงที่ไม่เมา  เขาน่าจะดีขึ้นแน่นอน  ขอให้ทำดี  แต่ถ้าไม่ได้ก็อย่าเสียใจ เศร้าใจ...  ถ้าไม่ได้ผลก็อุเบกขา  มันอาจจะเป็นกรรมของเขาเอง...

ไม่รู้จะได้ผลหรือไม่  แต่อย่างน้อยก็ให้เขาได้ระบายออกมา

 

น้ำตาที่3 เครียดเรื่องลูกชายที่มาอยู่ด้วย 3 เดือน  หนี่เมียมา  เพราะว่าทะเลาะกับพี่เมีย

   มาอยู่กับแม่ก็ทะเลาะกับแม่  ว่าแม่  ลงท่แม่  เมา....

   แม่ครับ  อโหสิให้ลูกนะครับ  เดี๋ยวกรรมจะติดตัวเขาไปมากกว่านี้...เขากำลังทุก  เราไม่ต้องไปตอบโต้เขาก็ได้  เดี๋ยวเขาอาจจะดีขึ้นเอง ถ้าเราดีกับเขา  ตอนไม่เมาเขาก็ปกติ...

   ให้อภัยเขานะครับ

 

น้ำตาที่ 4...

  ลูกที่ประเสริฐ....

  เป็นพี่สาวท่านหนึ่งที่รักคุณพ่อมากมาย  แม้จะป่วยด้วยหลายโรค  เดินไม่ได้ พูดไม่ได้  ท่านก็ยังพาไปรักษาตามที่หมอนัด  จนตอนนี้วาระท้ายๆแล้ว  ไม่มีทางเยียวยา....

  เราพูดคุยกันเรื่องประเด็นสำคัญของวาระสุดท้าย(จริงๆก็เก็บๆมาจากคนอื่นๆครับ)  ....

 

น้ำตาที่....

 ง่วงนอนครับ...

 พรุ่งนี้ก็ต้องอยู่คนเดียว 

โอ้โรงพยาบาลชุมชน  เมืองท่องเที่ยวอันดับต้นๆของไทย 

 

เขียน:

ความเห็น (0)