อนุทิน #29571

@29557 พี่คะ สามีน้องมีแนวคิดเหมือนคุณพี่ค่ะ 

ภายนอกเขาเหมือนนักธุรกิจ เดินทางไปมาเพื่อประชุม เมื่ออ่านบันทึกของเขาภายหลัง โดยอ่านละเอียด ๆ พบเรื่องบางเรื่องเราลืมไปแล้วแต่เขาจดเอาไว้

เช่น เราสองคนเคยไปทำบุญเลี้ยงเด็กกำพร้า เราสองคนเคยพาเด็ก ๆ แถวจังหวัดนี้ พาไปเที่ยววันเด็ก พาไปกินไอศครีม กลุ่มเล็ก ๆ แต่เราก็ทำ
เด็กคนหนึ่งเป็นลูกที่พ่อ-แม่ เขาขอมาเลี้ยง เราก็พาไปเล่น เที่ยว จนปัจจุบันเขาโตขนาดมีครอบครัวไปแล้ว(เรื่องเด็กคนนี้ก็มีแง่มุมน่าบันทึก เพราะเขาก้าวไม่ล่วงบาดแผล เขาเอง...)

สามีน้องอ่านมาก เมื่ออ่านหนังสือทางพุทธหรือปรัชญามากขึ้น เขาสอนน้องว่า คิดบวก ทำบวก คิดให้ และให้  โลกเรามีคนที่คิดลบ Take without give มากพอแล้ว..

เมื่อเขาพอมีเวลาว่าง เขาจึงทำบุญด้วยวิธีแบบนี้ เลี้ยงข้าวเด็ก บริจาคหนังสือ บูรณะวัด(เขาว่าวัดก็ต้องมีเพื่อเด็กวัด)

ช่วงนี้ก็คือเด็กที่อายุรุ่น ๆ ลูก เพื่อนบ้านที่เป็นลูกของพ่อแม่แถวร้านค้าของเรา  แต่เราเลือกสักนิดค่ะ เพื่อให้ลูกเราได้มีเพื่อนที่ชีวิตธรรมดา อบอุ่นแม้จะขาดแคลนบางสิ่งกว่าตัวลูกของเรา

ปรากฎว่า เขาเป็นเพื่อนรักกัน และเด็กคนนี้ที่ชื่อ"อาร์ค"  เขาไม่ธรรมดา หมายถึงไปพิพิธภัณฑ์ ไปศูนย์วิทยาศาสตร์ เขาจดด้วย ถามด้วย ค้นคว้าด้วย ลูก(เรา)ก็สนุก และได้เป็นเพื่อนสนิทกัน

 

 

เขียน:

ความเห็น (0)