อนุทิน #28494

เมื่อชีวิตนี้ได้อัตภาพมาเป็นมนุษย์แล้วจงตั้งตนอยู่ด้วยความไม่ประมาทเถิด
อันความตายนั้นมิมีใครที่จะผัดเพี้ยนได้ และไม่มีใครจะทราบได้ว่าชีวิตตนจะจบลงในเมื่อใด

ทุกวินาทีที่มีลมหายใจขอให้ตั้งตนอยู่ในศีลที่สมบูรณ์
นำพาร่างกายนี้ อัตภาพนี้ ทำความดี ทำความเสียสละ
สละแล้ว ปล่อยวางแล้วซึ่งเครื่องเกาะเกี่ยวที่ร้อยรัด
ตัดแล้ว ทิ้งแล้วซึ่งอารมณ์ที่ติดขัดด้วยโลภ โกรธ และหลง
ชีวิตที่ไม่ประมาทนี้ ชีวีจะทรงคุณค่าขึ้นอีกมาก...

เขียน:

ความเห็น (0)