อนุทิน #26707

@26698 อ่านแล้ว ได้คิดเป็นอย่างดีนะคะ
มรณํ เม ธุวํ ชีวิตํ เม อธุวํ
ความตายเป็นของเที่ยง ความมีชีวิตอยู่เป็นของไม่เที่ยง
เลยไปอ่านหนังสือมาค่ะ ท่านว่า....

ความตายของบรรดาสรรพสัตว์ทั้งหลายในภพหนึ่งๆที่จะนำมาเจรญมรณานุสสติได้นั้น มีอยู่ ๒ ประการ ได้แก่
กาลมรณะ คือ ตายเพราะสิ้นบุญ หรือสิ้นอายุ หรือสิ้นทั้งบุญทั้งอายุ
อกาล มรณะ คือ ตายก่อนกำหนด คือ ยังไม่สิ้นบุญหรืออายุ แต่ตายเนื่องจากมีกรรมมาตัดรอน เรียกกรรมนั้นว่า "อุปฆาตกรรม" คือ ตายด้วยอุปัทวเหตุต่างๆ การเจริญภาวนาโดยใช้ความตายทั้งสองแบบนี้สามารถนำมาเป็นอารมณ์กรรมฐานได้

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)