อนุทิน #26325

ชื่นชม... ผู้เป็น"บุตร"

เมื่อเช้าแวะไปเอาของที่บ้าน ภก.รศ.ดร.ตรีเพชร พบว่าคุณพ่อของท่านลื่นล้มหน้าบ้าน เห็นความห่วงใยของบุตรที่มีต่อบุพการี รู้สึกชื่นชม ประเสริฐยิ่งของหน้าที่แห่งความเป็นลูกที่ดูแลพ่อแม่ ... เมื่อสักครู่ระลึกถึงจึงได้โทรไปถามอาการของคุณพ่อท่าน ดีแล้วหายห่วง... ในใจเรามักชื่นชมทุกครั้งที่เห็นบุคคล ปฏิบัติต่อพ่อแม่ เหนือยิ่งกว่าสิ่งใดใด

ตอนนี้...กัลยาณมิตรท่านนี้ กำลังรอเรื่องการเลื่อนจาก รศ. เป็น ศ. (อายุเพียงสามสิบเจ็ดปีเอง) สิ่งหนึ่งที่ได้มองเห็นในความดีงามและรู้สึกชื่นชม คือ ปัญญา และความเป็นผู้มีจิตที่ดีงาม ประเสริฐ...สิ่งที่ได้เรียนรู้จากบุคคลท่านนี้ คือ เรื่องของการดำเนินชีวิตตามมรรคแห่งคำสอนของพระพุทธองค์ จึงไม่แปลกเลยว่า ทำไมท่านจึงเป็นอภิชาตบุตร...

 Note: มองอะไรต้องมองอย่างลึกซึ้ง อย่ามองเพียงผิวที่เป็นแค่การกระทำและคำพูด ลึกลงไปมากกว่า คือ "ใจ" ของบุคคลอันที่เราคุ้นๆ ว่า "เจตนา" ต่างหาก คือ สิ่งสำคัญที่มนุษย์พึงมองกันและกัน...

  • หลังจากที่ได้อ่าน The last lecture จบ...ได้นำหนังสือ ไปแบ่งให้กัลยาณมิตรท่านนี้อ่านด้วย แต่ท่านได้ไปดูใน U-Tube บทสทนาในวันนี้ จึงเป็นเรื่อง The last lecture ... และสภาวะการเจ็บป่วยของเพื่อนของท่าน ที่คณะเภสัช มอ. กำลังของใจ เป็นเรื่องสำคัญ นี่เป็นอีกหนึ่งประเด็นที่ได้แลกเปลี่ยน
เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)