อนุทิน #25597

@25596

  • ขอบคุณน้องกวินค่ะ
  • คุรุจะเป็นใครไม่สำคัญเท่า
  • เมื่อศิษย์อย่างพี่รับมาปฏิบัติด้วยตัวเองแล้ว ใจพี่เย็นและอ่อนโยน สงบเย็น ความร้อนแรงที่มีหดหายไป ความใจร้อนกลายเป็นเย็นลงค่ะ และทำให้พี่พบว่าที่แท้การที่เราเร่าร้อนนั้นเป็นใจเราเองที่ทำให้เป็นไป
  • พี่รู้ว่าจริตพี่ไม่เหมือนคนอื่น พี่จึงต้องหาคุรุที่สามารถแนะสอนให้ปฏิบัติตรงจริตค่ะ
  • ไปฝึกปฏิบัติมาแล้วอย่างนี้ ทำให้เข้าใจขึ้นค่ะว่า เหตุที่เร่าร้อนเพราะพี่จุดไฟอารมรณ์ตัวเองไม่ยอมดับมัน
  • ถ้าหากเทียนคือร่างกาย และไฟคืออารมณ์ และเพราะเป็นอารมณ์ตัวพี่เอง พี่จึงรักที่จะไม่ทำลายเทียนคือร่างกายพี่ให้แตกสลายค่ะ
  • เชือกที่ผูกปมคือใจ ที่พบว่าพี่เองเป็นคนผูกปมขึ้น พอพี่คลายปมลงทีละเปลาะ มันเบาสบายค่ะ
  • ในเมื่อใจเป็นของที่เราถนอม พี่จึงไม่เผาทำลายเชือก ซึ่งก็เท่ากับทำร้ายตัวเองค่ะน้อง
  • ขอบคุณนะค่ะ ที่เข้ามาแลกเปลี่ยน
  • เพียงแต่วิถีปฏิบัติเป็นของใครของมัน ความหวังดีและข้อแนะนำขอรับไว้ด้วยใจนะค่ะ เมื่อวาระของมันมาถึงก็คงได้ใช้งาน
  • สำหรับเพลงนั้นขอรับไว้ด้วยใจ
  • ด้วยพี่เป็นคนไม่เปิดเพลงฟังเอง ไม่เปิดทีวีดูเองมานานมากๆแล้วค่ะ
เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)