อนุทิน #25410

สวัสดีครับอาจารย์ ธ.วั ช ชั ย   @25320 ที่อาจารย์หยิบยกเอาคำของ ฮิวเมอริสต์ มาบันทึกไว้ว่า มีใครคนหนึ่งหรือหลายคน คบคิดกันกล่าวว่า "เวลาเป็นเงินเป็นทอง" ซึ่งเป็นคำกล่าวที่บ้ามาก ครอบคลุมเอาความบ้าเข้าไว้ตั้งหลายพวกทีเดียว ผิดทั้งวิทยาศาสตร์และตรรกศาสตร์-- เวลาเก๊าะเป็นเวลา -- เงินทองเก๊าะเป็นเงินทอง --ต่างฝ่ายต่างเป็นกันฝ่ายละอย่าง ต่างชนิด ต่างลักษณะ ต่างความหมาย ต่างโลกกันเลยทีเดียวด้วยซ้ำ -- เวลาน่ะผมมีเยอะแยะเหลือเฟือ แต่เงินทองละก้อผมมีอยู่เล็กน้อยเท่านั้น ยังไม่เคยกรายใกล้เข้าไปข้างที่จะเรียกว่ามากได้เลย -- ป่วยการไปพูดถึงขั้นเหลือเฟือ -- ที่ผมมีอยู่เสมอไม่เคยขาดมือเลยนั่น คือ เวลา แต่เงินทองขาดมือบ่อย และบางครั้งขาดเอานานนาน... จาก "จะรีบร้อนไปไหนกัน" โดย "ฮิวเมอริสต์"

กวิน : กวิน ไม่เห็นด้วยกับ ฮิวเมอริสต์ นะครับ เพราะว่า พลังงาน ย่อมเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเป็น สสาร ได้ และ สสาร ก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเป็น พลังงาน ได้ด้วยเช่นกัน แต่เอ เวลา นี่ถือเป็น สสาร หรือ พลังงาน นะครับ? แต่ที่แน่ๆ เงินทองเป็นสิ่งแปรผันตรงกับเวลา นะครับ ฮิวเมอริสต์ เห็นก็แค่ว่า เงินทองเป็นของคนละอย่าง กับเวลา หมายความว่า ไม่ควรมุ่งแต่จะหาเงินถ่ายเดียว จนไม่มีเวลาให้ตัวเอง+ครอบครัว หรือกล่าวในเชิง ปฏิภาค ก็จะได้ความว่า ไม่สมควรให้เวลากับตนเอง+ครอบครัว มากจนเกินไปจนกระทั่งไม่มีเวลาหาเงินหาทอง แต่ด้วยเหตุที่ว่ากวินนั้นยัง ไม่มีบารมีแก่กล้าพอ กวินจึงจะไม่ขอคัดค้านกับสิ่งที่ ฮิวเมอริสต์ กล่าวเอาไว้  แต่กวินจะขอยกพุทธพจน์ ที่พระพุทธองค์ ทรงตรัสถึงไว้ เกี่ยวกับเวลา มาเปรียบเคียงกับ ฮิวเมอริสต์ ที่ว่า

กาโล ฆสติ ภูตานิ สพฺพาเนว สหตฺตนา  กาลเวลา ย่อมกินสรรพสัตว์พร้อมทั้งตัวมันเอง  

อจฺเจนฺติ    อโหรตฺตา   ชีวิตํ   อุปรุชฺชติ   กุณฺฑที   ทมิโวทกํ ติ
วันคืนล่วงไป ๆ ชีวิตอายุมนุษย์สัตว์ก็ย่อมหมดไปด้วยเหมือนแม่น้ำน้อยถูกแสงพระอาทิตย์ ก็พลันหมดไปฉะนั้น

โย จ วสฺสสตํ ชีเว            อปสฺสํ อุภยพฺพยํ
เอกาหํ ชีวิตํ เสยฺ โย          ปสฺสโต อุภยพฺพยํ


บุคคลใด มีชีวิตอยู่ร้อยปี แต่เขามิได้พิจารณาเห็นความเกิดความดับ(ของอัตภาพนี้ว่าเป็นของไม่เที่ยง) ผู้นั้นสู้ผู้ที่มีชีวิตอยู่วันเดียว แต่พิจารณาเห็นความเกิดความดับไม่ได้ดังนี้

ดังอธิบายมาใน ธรรมมิกถา ก็สมควรแก่ เวลา ด้วยประการฉะนี้

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)