อนุทิน #25250

@25226 วอร์เรน บัฟเฟต เขาเคยเล่าไว้ว่า มีนักลงทุนบางคน ชอบไปยุ่งกับหุ้นของบริษัทที่เน่า เข้าไปฟื้นฟูกิจการ แล้วภายหลัง ก็ได้ผลตอบแทนนับสิบ ๆ เท่าจากราคาตอนต้น

เขาเปรียบเทียบว่า เหมือนนิทาน ที่เจ้าหญิงจุมพิตกบ แล้วกบก็กลายเป็นเจ้าชาย เพราะที่แท้ เจ้าชายโดนสาปมา

แต่เขาก็เตือนว่า ไม่ใช่กบทุกตัว ที่จะกลายเป็นเจ้าชาย

จุมพิตกบส่วนใหญ่ มักสูญเปล่า และนักลงทุนประเภทที่ว่า ก็มักสูญเงินเปล่า

ผมเห็นด้วย และยึดหลักว่า ในโลก persona grata เองก็มีเยอะจนคบไม่ทันแล้ว แค่ที่ตัวเองรู้จัก ก็บริหารเวลาได้ไม่ดีนักในการคบหา ทำไมต้องลำบากใช้เวลาที่มีอยู่จำกัด ไปทำสิ่งฝืนใจตัวเอง ?

ผมไม่คิดจะไปเกาะใครกิน ก็เลยเชื่อว่า รู้จัก persona non grata น้อยไปสักคน ต่อให้สักวันหนึ่งเป็นคนดังขึ้นมา ก็น่าจะไม่ได้ทำให้ชีวิตผมขาดอะไรไปนัก...

อย่างมาก ผมก็เพียงขาดโอกาสได้ลายเซ็นคนดัง แต่ก็ยังสงสัยว่าจะทำให้ผมเกิดโรคลายเซ็นคนดังขาดพร่องมากแค่ไหน

สำหรับคนอยู่หลังเขาอย่างผม อยากเห็นคนดัง ก็เปิดทีวีเอา ดูจนหนำใจแล้วก็ดำเนินชีวิตตามปรกติต่อไป ไม่ได้รู้สึกขาดแคลนสารอาหารที่เรียกว่า "คนดัง" นี่เท่าไหร่

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)