อนุทิน #25026

การช่วยเหลือ

การดำรงอยู่ของเราทุกวันนี้ มีเหตุและปัจจัยนำพาให้เราได้ไปเกี่ยวข้องกับเรื่องราว สิ่งต่างๆ ผู้คนมากมาย... เราเพียงน้อมใจลงสัมผัสสัมพันธ์สิ่งต่างๆ นั้นด้วยหน้าที่ที่ต้องสัมผัส ซึ่งอาจจะเป็นทั้งเหตุปัจจัยที่ดีหรือไม่ดีก็ตาม แต่เราไม่พึงสร้างเหตุปัจจัยที่ไม่ดีเพิ่มเข้าไปอีก

สิ่งใด สิ่งไหน เราช่วยใครได้ให้ลงมือช่วยให้เต็มที่ เต็มศักยภาพ และเป็นการช่วยที่ออกมาทั้งกาย วาจา และใจ... ช่วยแล้วก็วาง วางลงเบาเบา อย่าเพิกเฉยต่อการไม่ช่วยเขา แม้ว่าเราอาจบาดเจ็บบ้างจากการช่วยนั้น แต่ต้องไม่ทำเกินกำลังของเรา ขอให้เราทำอย่างเต็มที่...เต็มที่ของเรา ไม่ใช่ความเต็มที่แบบไปเทียบเคียงของผู้อื่น เต็มที่ของเราอาจจะน้อยหรือมากกว่าผู้อื่นก็ได้ แต่นั่นเทียบเคียงกันไม่ได้ เพราะทุนแต่ละคนที่ได้มาไม่เท่ากัน

ช่วยกันเถอะ...ช่วยได้ก็ช่วย ช่วยแล้วก็วาง... วางลงด้วยใจเบาเบา อย่าโกรธ เกลียด อาฆาต แค้นกันเลย...อย่าได้สั่งสมเหตุแห่งความไม่พอใจให้เกาะกินอยู่ในใจเราเลย...

ทำใจเบาเบา...ดำรงอยู่ด้วยลมหายใจที่เรามีอยู่นี้เถิด...

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)