อนุทิน #25014

เริ่มต้น...เรื่องราวดีดี

วันนี้ได้เข้ามาอ่านบันทึกเรื่องราวดีดีของกัลยาณมิตร ทำให้ใจนี้น้อมลงไปอีก..สิ่งหนึ่งที่ปรากฏขึ้น คือ ... ใจเบาเบา และการน้อมรับซึมซับความดีของการได้เกิดมาเป็นมนุษย์

ทางเดินบนดอย(ภาคสอง)ตอน 1 : ต้นกล้า

---------------

ต้นกล้า...

การได้เกิดมาเป็นมนุษย์นั้น ถือเป็นความโชคดีอย่างยิ่งนะ เป็นการเกิดที่ได้เรียนรู้ถึงการตาย ไปพร้อมกันในทุกขณะจิต... การดำรงอยู่ภายใต้ลมหายใจนี้ กว่าเราจะได้ตื่น เราอาจใช้เวลาในการหลับใหล มาเป็นเวลานานแสนนาน ... บางคนอาจไม่มีโอกาสได้ตื่นเลยก็ว่าได้...

การที่หลงผิดคิดว่าเราได้ตื่นแล้ว ยิ่งทำให้เราจมลงไปอยู่ในความหลับใหลนั้นมากยิ่งขึ้น แต่หากว่าเมื่อตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจขยับพร้อมรับการตื่นรู้ ให้เราได้ใช้พละกำลังที่มีอยู่ นำพาตนเองให้ได้ตื่น ในขณะที่เรายังดำรงความเป็นมนุษย์นี้อยู่...

ทุกๆ อย่างของชีวิตการเกิดเป็นมนุษย์ มีความดี  ความงามหลบซ่อนอยู่ รอเราเข้าไปค้นไปพบไปหา...

การแบ่งปัน...

เป็นเรื่องที่ดีงาม มากน้อย...ขึ้นอยู่กับการตื่นรู้ของเราเอง อะไรก็แล้วแต่สิ่งไหนดี พี่รู้สึกชื่นชมและยกย่องเสมอ ในสิบส่วนเขามีความดีเพียงหนึ่งส่วน ความชั่วที่ปรากฏเก้าส่วน พี่ก็น้อมใจพร้อมยกย่องในความดีในหนึ่งส่วนนั้นของเขาได้ด้วยใจเบาเบา...

ขอบคุณสำหรับบันทึกดีดีนี้นะคะ

(^___^)

พี่กะปุ๋ม

 

เขียน:

ความเห็น (0)