อนุทิน #2476

ถ้าใครคนนั้นรับรู้ได้ ฉันน่ะส่งความคิดถึงไปให้เขา ทุกวันเลยนะ คุณ บอกคุณไปคุณจะเชื่อมั้ย...

แต่เวลาที่ฉันคิดถึงน่ะมันทรมาน ฉันอยากได้ยินเสียงของเขา อยากพูดอยากคุยอยากสอบถามสารทุกข์สุขดิบ อยากรู้ว่าวันนี้เขาไปทำอะไรมาบ้าง ฯลฯ

ฉันอยากเล่าเรื่องที่ฉันไปเจอมาในแต่ละวัน ซึ่งมีทั้งเรื่องที่สุข-ทุกข์ อยากร้องเพลงให้เขาฟังก่อนนอน อยากได้ยินเสียงหัวเราะ...อยากเห็นรอยยิ้ม พิมพ์ใจ ที่เคยเห็น...อยากกุมมือนิ่มๆ ของเขาไว้นานๆ ฯลฯ

ฉันไม่กล้าโทรไปหาเขา เพราะฉันกลัวว่าฉันจะยิ่งทรมานมากกว่าเดิม ฉันกลัวว่าการโทรศัพท์ของฉันอาจจะสร้างความรำคาญให้กับเขาในยามนี้ เวลาเราห่วงเราคิดถึงใครสักคนแล้วเราติดต่อไม่ได้ มันทรมานมากๆ นะ คุณ

ฉันห้ามใจของฉันได้แล้วในบางเรื่อง เก่งมั้ย แต่จะห้ามความคิดถึง ฉันยังทำไม่ได้ ฉันอยากให้คนที่ฉันรักที่ฉันรู้สึกผูกพันธ์ มีความสุข ฉันว่าฉันทำถูกแล้วล่ะที่ขอแค่ได้คิดถึง

เขียน:

ความเห็น (0)