อนุทิน #2317

ต๋าวนี้มีกลิ่นหอม ยั่วยวนให้หมู่ภมรอีกแลแมลงผึ้งมาบินหึ่ง ๆ ดอมดมกินเกสร

ต๋าวนี้มีกลิ่นหอม ยั่วยวนให้หมู่คนบุกป่าฝ่าดงดั้นด้นเข้าไปเสาะแสวงหาแปรรูปเป็นสินค้าเพื่อจำหน่าย

ต๋าวนี้มีกลิ่นหอม ยั่วยวนให้หมู่สมณะพิจารณาความไม่เที่ยง ที่มีการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และเสื่อมไปเป็นธรรมดา

ต๋าวรุ่นเด็กต้นน้อยกะจ้อยร่อย  ต๋าววัยรุ่นดูผ่องใสใบสดเขียว

ต๋าวรุ่นหนุ่มออกลูกมากนักจริงเชียว เผลออีกเดี๋ยวเฒ่าชราทรุดโทรมลง

อีกสักพักต๋าวก็ลาละจากถิ่นนี้ แต่ยังมีไม้หลงเหลือเผื่อเป็นปุ๋ย

ต่างมนุษย์เมื่อตายแล้วเถ้ากระจุย ไม่เหลือขุยสร้างประโยชน์ดั่ง "ต๋าว" เอย...

เขียน:

ความเห็น (0)