อนุทิน #2313

เมื่อวานตอนเย็น ไปนอนเล่นกุฏิท่าออก ใช้กระป๋องใส่ยาเส้นใบจากหนุนนอนแทนหมอน เผลองีบไป...

สะดุ้งตื่น เพราะศรีษะหล่นจากกระป๋องแล้วกระแทกเอากับพื้น รู้สึกมึนๆ จะนอนต่อก็ไม่ได้เพราะมึนๆ จึงลุกขึ้น นั่งคุยกับน้องหลวงพี่หลวงนิดหน่อยก็กลับกุฏิ เปิดเครื่อง...

เขียน เรื่องเผล้ง. ตามตั้งใจไว้ รู้สึกมึนๆ แต่ก็ฝืนเขียนจนจบ... ยังมึนๆ อยู่ ดูหน้าจอแล้วตาลายๆ จึงปิดเครื่อง นอนปิดตา ฟังข่าวจากโทรทัศน์.... ก็รู้สึกมึนๆ ทั้งคืน หลับบ้างตื่นบ้าง...

เช้าตื่นขึ้นมาก็ยังรู้สึกมึนๆ ชงกาแฟแล้วมาเขียนบันทึกไว้...

คลำศรีษะด้านหลัง ก็มิได้บวมหรือโน เพียงแต่ภายในหัวรู้สึกมึนๆ มันคงสั่นสะเทือนภายใน...

ถือว่าโชคดีก็แล้วกัน เพราะความมึนๆ ทำให้เรามีพลังชีวิตเกิดขึ้นเพื่อต้องการความเป็นปกติเหมือนเดิม ทำให้เราไม่เซ็งจำเจ (.....)

เขียน:

ความเห็น (0)