อนุทิน #22184

นะโม ตัสสะ ภควะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธธัสสะ (3จบ)

 สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต อุกาสะ ทะวา รัตตะเยนะ กะตัง สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต อุกาสะ ขะมามิ ภันเต

หากข้าพเจ้าจงใจหรือประมาทพลาดพลั้งล่วงเกินบิดา-มารดา

ครูบาอาจารย์ พระพุทธ พระธรรม พระอรหันต์ทุกพระองค์

พระอริยสงฆ์เจ้า ตลอดจนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย รวมถึงผู้มีพระคุณ

และท่านเจ้ากรรมนายเวร จะว่าด้วยกาย วาจา ใจ ขอได้โปรด

อโหสิกรรมแก่ข้าพเจ้าด้วย หากข้าพเข้ามีเจ้าของในตัวติดตามมา

ข้าพเจ้าของอนุญาตมีคู่มีครอบครัวได้เหมือนคนปรกติทั่วไป ขอถอน

คำอธิษฐาน คำสาบานที่จะติดตามคู่ในอดีต ขอให้ต่างฝ่ายต่างเป็น

อิสระ

ข้าพเจ้าขอประพฤติตนในทางที่ถูก ที่ชอบ ที่ควร ขอบุญบารมี

ในอดีตกาลที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบันจงส่งผลให้ข้าพเจ้าและครอบครัว

ตลอดจนบริวารที่เกี่ยวข้อง จงเจริญด้วยอายุ วรรณะ สุขะ พละ

ลาภ ยศ สรรเสริญ สติปัญญา ปฏิภาณ ธนสารสมบัติ อุปสรรค

ใดๆ โรคภัยใดๆ ขอให้มลายสิ้นไป ขอให้ข้าพเจ้ามีความสว่างทั้ง

ทางโลกและทางธรรมตั้งแต่บัดนี้ตราบเข้าสู่นิพพานเทอญ

ข้าพเจ้าขอถอนสัญญา คำสาบาน คำอธิษฐานที่ผูกมัดตัวเอง

และผู้อื่น ขอให้ต่างฝ่ายต่างเป็นอิสระจากสัญญาทั้งปวง

(หางข้าพเจ้าหมดอายุแล้ว ข้าพเจ้าขออยู่ต่อเพื่อสร้างบารมี)

หากมีผู้ใดสร้างเวรสร้างกรรมกับข้าพเจ้า ไม่ว่าจะชาติใด

ภพใดก็ตาม ข้าพเจ้ายินดีอโหสิกรรมให้ ขอถอนความอาฆาต ความ

พยาบาท และคำสาปแช่งในทุกชาติ ทุกภพ ขอให้ข้าพเจ้าพ้นจาก

คำสาปแช่งของปวงชน ของเจ้ากรรมนายเวร ขอให้พ้นนรกภูมิ พบ

แสงสว่างทั้งทางโลก ทางธรรม เทอญ

จากหนังสือ ยิ่งกว่าสุข  

กว่าจะถึงวันนี้ คำแก้ว เดินผ่านทุกข์ผ่านสุขมาจนถึงจุดที่อ่อนล้าถึงเวลาอยากพักก็คงยังไม่ได้เพราะเมื่อชีวิตยังไม่สิ้นก็จำเป็นที่จะต้องดิ้นลนเพื่อที่จะล้อไปกับกรรมะที่สร้างไว้ ถึงแม้ร่างกานยังคงต้องดิ้นไปแต่ถ้ารู้จักควบคุมใจให้สงบเพียงพอและพอใจ

เขียน:

ความเห็น (0)