อนุทิน #219

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสเข้าไปสังเกตุการณ์การประชุมของหน่วยงานราชการที่ตนเองเคยทำงานมา หัวข้อการประชุมเป็นเรื่องการรับฟังความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ได้ถามคนที่รู้จักทราบว่าเป็นงานหนึ่งที่ กพร. ให้ทำ เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องหนึ่งในเครื่องมือที่เรียกว่า PMQA

ก็อดดีใจไม่ได้ที่ระบบราชการได้เปลี่ยนแปลงวิธีคิด หันมาฟังเสียงลูกค้ามากขึ้น แต่สิ่งที่อยากจะบอกก็คือ ข้าราชการบางคนยังติดกับดักของเครื่องมือที่มีชื่อฝรั่งอยู่บางส่วน ถกเถียงกันในเรื่อง wording ที่ปรากฎอยู่ในข้อคำถามของเครื่องมือแต่ละข้อ ผมได้ยินคำใหม่ว่า ADLI ก็ได้ยินต่อว่าอะไรคือ A อะไรคือ D กันลั่นห้องประชุม

ผมอยากสรุปว่า บางครั้งเจตนารมณ์ของการนำเครื่องมือทางการบริหารสมัยใหม่มาใช้ กับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงมันไม่ได้ไปด้วยกัน คำถามก็คือ แล้วจะทำอย่างไรกับช่องว่างของสิ่งดังกล่าว จึงเป็นคำถามที่ต้องช่วยกันคิดต่อไปครับ

เขียน:

ความเห็น (0)