อนุทิน #2017

เช้านี้เตรียมตัวบรรยายเรื่อง การจัดการความด้อยคุณภาพ...ขณะค้นงานก็พบบันทึกหนึ่ง...น่าคิดมากๆของ ท่าน อ.JJ ที่เชิญชวนให้ค้นหาตัวตนเจ้าของ จากนิทานเรื่อง นก นก นก ทำให้ได้ข้อคิดที่ดีมากจริงๆ

....เราได้ร่วมสนุกและตอบไปว่า....

  • ตอบปัญหาว่านกตัวนี้น่าจะกลับเป็นสีเดิมที่ตัวเป็นมาก่อน...ถ้าสีเดิมเป็นฟ้าก็น่าจะฟ้า...ถ้าสีเดิมเป็นขาวแล้วเปลี่ยนเป็นฟ้าก่อนมาให้เราปิ๊งตอนแรก...ก็น่าจะเป็นขาวค่ะ...
  • ...นั่นหมายความว่า...ณ จุดสุดท้าย  ก็หาได้มีอะไรยั่งยืนเท่ากับความเป็นตัวตนที่แท้จริงของตนเองไม่   ไม่มีความจำเป็นต้องเปลี่ยนมากมายขนาด....เปลี่ยนสีขน...เพื่อให้คนสนใจ  เพราะเมื่อไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเรา...มันก็ไม่ใช่เราวันยังค่ำ....และผู้พบเห็นคงไม่ยินดีที่จะคบหาชอบพอเราเพราะเราไม่ใช่ตัวเรา.....

             ...สุขใดไหนเล่า...เท่ากับสุขที่เป็นตัวเอง...และอยู่กับใจตนเอง...

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)