อนุทิน #19953

บันทึกไว้...สักหน่อยกับความรู้สึกดี ๆ ที่ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย ๆ นัก..

เมื่อวานได้อ่านนิทานเรื่องหนึ่ง ซึ่งก็เป็นเรื่องราวที่เคยได้ยินมาแล้ว แต่ครั้งนี้อ่านแล้วสะกิดใจ หันมาทบทวนตัวเอง....

 ...เรื่องเล่าว่า มีเด็กกลุ่มหนึ่งเห็นคุณยายออกมาก้ม ๆ เงยๆ  อยู่ข้าง ๆ เสาไฟริมถนน ด้วยท่าทางงก ๆ เงิ่น ๆ นั้น ทำให้เด็ก ๆ สงสารจึงเข้าไปถามคุณยายว่าหาอะไร คุณยายตอบว่า...หาเข็มที่ทำตกพื้นไป...เด็ก ๆ น่ารักกลุ่มนี้จึงช่วยกันหาเป็นโกลาหล...แต่ไม่เจอเข็ม ไม่ว่าจะหากันอย่างไร จึงถามคุณยายว่า ทำเข็มตกอยู่ตรงนี้แน่หรือ ทำไมหากันจนทั่วแล้วยังไม่เห็นเลย คุณยายตอบว่า ทำเข็มตกในบ้าน แต่ที่นี่มีไฟสว่าง เลยมาหาเข็มที่นี่...ที่บ้านมันมืด...

อ้าว...แล้วจะเจอเข็มล่ะหรือ...คุณยายเจ้าขา...เข็มตกในบ้าน...แต่มาหานอกบ้าน...

อุปมาเหมือนคนเรา...ใฝ่หาความสุขสงบ แต่กลับไม่ค้นหาความสุขสงบจากภายในตัวเอง เวียนวน เพียรค้นหาจากภายนอก...หานานเท่าใดหนอ...จะพบเจอ...

โอ้...เด็กกลุ่มนั้นแตกฮือ...ยังไม่วายหันกลับมามอง....

 

โธ่เอ๋ย...คุณยายยังหาเข็ม...อยู่ที่เดิม...

                         ...^_^…

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)