อนุทิน #18494

ผมเป็นส่วนหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการ KM เพื่อถอดบทเรียนตามแผนพัฒนาจิต ที่เรียกว่า "จิตปัญญา" - Humanized Health care

ผมอาสาเข้าไปทำเพราะเชื่อมั่นในความดีงามของเมล็ดพันธุ์แห่งความดีงามที่แฝงอยู่ในตัวคน หากเราได้รับรู้เรื่องราวเหล่านั้นเป็นโอกาสที่ดีสำหรับการพัฒนาจิตของตนเองและเรื่องราวที่ถอดก็เป็นประโยชน์มากต่อผู้อื่นหากได้สื่อสารสาธารณะ

แต่ผมรู้สึกเหนื่อย...

เหนื่อยกับความคาดหวัง ที่ถูกเรียกว่า "เป้าหมาย"ที่อยากได้ โดยที่ผมทราบดีว่า เส้นทางการพัฒนาจิต การเปลี่ยนแปลงจากภายใน นั้นใช้เวลา อารมณ์ ปัจจัยอื่นๆที่เกี่ยวข้องอีกมากมาย และการถอดบทเรียนโดยใช้กระบวนการ KM ใช้วิธีการเล่าเรื่อง(Sucess story telling) - AI ร่วมกัน หรือกระบวนการอะไรก็ได้ที่เราสามารถรับรู้ รับฟังกระบวนการพัฒนาจิตที่มีพัฒนาการ ในบรรยากาศแห่งความชื่นชมยินดี มีสุข

ความสำเร็จที่คาดหวัง(ตามแผนงาน)

  • ได้ Facilitator ตามยุทธศาสตร์ของ Network
  • Clinical spiritual assessment
  • indicators

ซึ่งตัว indicators   ที่ตั้งไว้ว่าเป็นผลที่คาดว่าจะได้รับ ช่างขัดกับกระบวนการพัฒนาจิตที่ละเอียดอ่อนเสียจริง

ผมรู้สึกเหนื่อยกับความสำเร็จที่คาดหวังระดับนี้ ซึ่งผมยังมองเห็นความสำเร็จอันใกล้ยังไม่เจอ หากขืนถอดออกมาได้ ผมก็ว่าคงได้ระดับเปลือก

วันนี้ไปประชุมเพื่อถอดบทเรียนกิจกรรมเวทีรอบแรกที่ผมเป็น Faciclitatror (ที่ใต้) ร่วมกับเจ้าของทุนที่ให้ ผม ยิ่งเห็นความล้มเหลว เพราะความสำเร็จที่ถูกนิยาม โดยที่ไม่พยายามทำความเข้าใจธรรมชาติของการพัฒนาจิต...แต่พร่ำพูดถึงความสำเร็จตามประสบการณ์ที่ตนเองเชื่อ...

ผมมองว่า ความกระหายผลลัพธ์แห่งความสำเร็จมากเกินไป จนลืมมองดอกไม้สวยงามระหว่างทางเดิน เราอาจไปถึงแต่ไม่มีความสุขเลย และรู้สึกเศร้ามากกว่านั้นเมื่อพบว่าจุดหมายที่ถึง กลับไม่ใช่จุดหมายที่แท้จริง

อ้างอิง

http://gotoknow.org/blog/phoenix-mirror/202029#793879

ขอบคุณ อ.หมอ สกล มากครับ...ตรงใจผมมากทำให้ผมได้ผ่อนคลายอารมณ์ที่คุกกรุ่น

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)