อนุทิน 171517


Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ

เขียน … ที่บ้าน

“…

การเรียนการสอนออนไลน์อันเกิดจากสถานการณ์โรคระบาดโควิด-๑๙ มีผลกระทบอย่างหนักสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ ๑ ที่เพิ่งเข้ามาในระบบของมหาวิทยาลัย การย่างก้าวจากเด็กมัธยมมาสู่เด็กอุดมศึกษาไม่สมบูรณ์ ขาดแคลนสภาพแวดล้อมความเป็นเด็กที่มีวุฒิภาวะที่สูงขึ้น ผู้บริหารคิดถึงแต่เรื่อง “เนื้อหาการเรียน” ไม่ได้คิดถึง “ความรู้สึกนึกคิดและทักษะชีวิต” แน่นอนว่า การเรียนให้มันผ่าน ๆ ไป เป็นเรื่องไม่ยากเย็นนัก แต่การเรียนที่สร้างวุฒิภาวะนั้นคงยากที่จะเกิดขึ้นในกระบวนการแบบนี้

การศึกษาทางไกลมีมานาน ตั้งแต่ก่อนสงครามโลกแล้ว แต่การศึกษาไทยไม่เคยมีใครสร้างระบบการศึกษาทางไกลอย่างจริงจัง มีเพียง กศน. ที่ตั้งขึ้นมาสำหรับนักเรียนที่ขาดแคลนและไม่มีเวลาเรียนในระบบเท่านั้น

เมื่อเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินแบบนี้ ก็เหมือนเริ่มนับ ๑ ใหม่ หรือไม่ชีวิตการเรียนก็แทบติดลบ

การเรียนการสอนที่สร้างคนให้มีความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ ไม่ได้มีแค่ เรียนผ่านเครื่องมือออนไลน์แล้วก็จะเป็นยอดมนุษย์เสียที่ไหน

มีนักวิชาการเก่ง ๆ คนไหนเคยพูดบ้างไหมว่า การศึกษาไทยถอยหลังกลับไปอีกหลายปี

…”

๒๕ ก.ค.๖๔

ยามดึก



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี