อนุทิน 170226 - บุษยมาศ

อนุทินที่ ๕๐๖๗

เมื่อเช้า ระหว่างขับรถยนต์ไปส่งพี่ฟ้าคราม…ย่าคุยกับเธอถึงเรื่องการรู้จักมีสติ + ตั้งใจ + การคิดสิ่งที่ถูกต้องให้เธอได้รับรู้และเข้าใจ…ย่าบอกว่า ปู่กับย่า พ่อเพรียง แม่อ้อม ทุกคนสอนหนู เพราะต้องการให้สิ่งต่าง ๆ ที่พวกเราสอนเธอนั้น เป็นสิ่งที่ดี…มันสามารถเป็นภูมิคุ้มกันให้กับตัวเธอได้ ยามเมื่อเธอเติบโตขึ้น จะสามารถนำสิ่งที่หนูมีความรู้จากปู่กับย่า พ่อกับแม่ ไปเป็นข้อคิดในการดำเนินชีวิตของหนูได้…ย่าบอกว่า หนักหน่อยนะลูก ที่อยู่กับครอบครัวของย่า…แต่ให้หนูรู้ว่า ยามที่หนูโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ สิ่งต่าง ๆ นี้ที่หนูได้เรียนรู้กับปู่กับย่า หนูจะได้นำออกมาใช้ลูก…เช่น ลุงภัคร พ่อเพรียง ตอนนี้ ปู่กับย่า ปล่อยให้เขาเติบโตได้โดยลำพังแล้ว ได้แต่มองดูอยู่ห่าง ๆ…พี่ฟ้าคราม ก็รับปากว่า “ค่ะ” นี่คือ ทักษะชีวิตที่ครอบครัวของเราคอยพร่ำสอน เป็นวิถีชีวิต สภาพแวดล้อมที่เรามีโอกาสได้เรียนรู้ไปด้วยกัน

เรียนรู้…ด้วยตัวของพวกเราเอง



ความเห็น (0)