อนุทิน #16978

JONATHAN LIVINGSTON : SEAGULL
โจนาธาน ลิฟวิงสตัน : นางนวล
ผู้แต่ง : Richard Bach ผู้แปล : ดร.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ

To the real Jonathan Seagull,
who lives within us all.

.. ร่างกายของเธอทั้งหมดจากปลายปีกหนึ่งสู่อีกปีกหนึ่ง
ไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากความคิดของเธอเอง ….

โจนาธาน ลิฟวิงสตัน นกนางนวลผู้ไม่พอใจในสภาวะของตนเอง ต้องการบินด้วยความเร็วสูงปานนกอินทรีย์ สุดท้ายมันก็บินได้เร็วในแบบที่มันต้องการ และวูบ..หายไปกับแสงวับวาว (บรรลุนิพพาน)

 ลุดวิก ฟอน วูล์ฟแกง : อีแร้ง เขียนโดย ดอล์ฟ ชาร์ฟ แปลโดย ดร.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ เป็นวรรณกรรมล้อ (parody) นิยายเรื่อง โจนาธาน ลิฟวิงสตัน : นางนวล โดยให้ตัวเอกเป็นนกอีแร้งที่ไม่พอใจที่จะกินซากศพแต่อยากอ่านหนังสือออกแบบคน (ไม่พอใจกับสภาวะของตน สุดท้ายมันก็วูบ..หายไปกับแสงวับวาว :บรรลุนิพพาน)

วิญญ์ ชวาทิต : เต่าทะเล 
เขียนโดย มนัส ปรัชญาถาวรกุล วรรณกรรมล้อ นิยายเรื่อง โจนาธาน ลิฟวิงสตัน : นางนวล และล้อ นิยายเรื่อง  ลุดวิก ฟอน วูล์ฟแกง : อีแร้ง โดยให้ตัวเอกเป็นเต่าทะเลชื่อ วิญญ์ ชวาทิต ที่ไม่พอใจที่จะว่ายต้านกระแสน้ำในทะเล โดยพอใจที่จะลอยนิ่งๆ  (ไม่พอใจกับสภาวะของตน สุดท้ายมันก็วูบ..หายไปกับแสงวับวาว :บรรลุนิพพาน หรือเปล่าไม่แน่ใจ)

ย่อสรุปเนื้อหามาจาก : วารสารหนังสือใต้ดิน#13: อะไรนะ? วรรณกรรมล้อ/ใครว่ากันว่าหัวเราะเป็นเรื่องธรรมชาติ สนทนากับธเนศ วงศ์ยานนาวาและปรีดีโดม พิพัฒนชูเกียรติ/โดนัลด์ บาร์เธลมี ตอบปัญหา และปราบดา หยุ่น เขียนถึง ULYSSES วารสารหนังสือใต้ดิน#13 มีการยกนิยายเรื่อง โจนาธาน ลิฟวิงสตัน : นางนวล ขึ้นวิเคราะห์ โดย ปิยะวิทย์ เทพอำนวยสกุล  

ปล. หนังสือทั้งสามเล่มมีปรัชญาว่าด้วยการแสวงหา ตัวตนที่แท้จริง /ศักยภาพที่แท้จริง นกนางนวลก็สามารถบินเร็วปานประหนึ่งนกอินทรีย์ได้ นกอีแร้งก็สามารถอ่านหนังสือได้ เต่าทะเลก็ไม่ต้องว่ายต้านกระแสน้ำ (ไม่ต้องการที่จะเคลื่อนไหวเร็วๆแบบ นกนางนวล แต่ก็สามารถบรรลุนิพพาน/บรรลุเป้าหมายสูงสุดในชีวิตได้เหมือนกัน) แต่ไม่ว่าจะเป็น นกนางนวล นกอีแร้ง เต่าทะเล ผู้เป็นขบถ ย่อมกลายเป็นผู้แปลกแยกจากสังคม สังคมย่อมมองเป็นตัวประหลาด  สัตว์โลก จึงเป็นไปตามกรรม จริงๆ นะเออ ฮาๆเอิ๊กๆ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)